عرباض بن ساريه گفت : روزى نماز صبح را به امامت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله اقامه كرديم . آن گاه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به ما رو كرد و ما را موعظه بليغى نمود . . . . « 1 » به روايت احمد بن حنبل حديث نگار ديگرى كه به نقل اين حديث پرداخته ، احمد بن حنبل شيبانى است . وى در مسند خود به پنج سند اين حديث را آورده است : 1 . عبداللَّه از پدرش ، از عبدالرحمان بن مهدى ، از معاويه - يعنى ابن صالح - از ضمرة بن حبيب ، از عبدالرحمان بن عمرو سلمى روايت مىكند كه وى از عرباض بن ساريه چنين شنيده است : روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله ما را چنان موعظه‌اى كرد كه اشك از چشمانمان سرازير و دل‌هايمان هراسناك شد . گفتيم : اى رسول خدا ! اين موعظهء كسى است كه مىخواهد وداع كند . پس چه پيمانى بر ذمّهء ما مىگذارى ؟

--> ( 1 ) . سنن ابن ماجه : 1 / 71 - 73 ، باب اتباع سنة الخلفاء الراشدين المهديين ، حديث‌هاى 42 - 44